هوا آفتابی است سرد است ولی آفتابی . حیاط کوچک خانه دیگر نه رنگی از سبزی دارد و نه دیگر مثل سابق به شمعدانیهایش می نازد . باد برگهای آلبالوی همسایه را تحفه آورده و این میهمانان ناخوانده گوشه ای از حیاط کز کرده اند.

منقل گوشه حیاط است و او بریده مقوایی در دست دارد و هی مقوا را تکان میدهد.حواسش به آتش و منقل نیست .گویی با هر تکان خوردن مقوا آیتمی از خیالاتش عوض میشود و به غصه ی تازه ای فکر میکند.چشمانش از وقتی پشت نقاب شیشه رفته اند دل نازک تر شده اند و همیشه خدا نمه ای اشک در گوشه خود دارند .

داخل خانه سفره چیده شده و  بشقاب و قاشق و لیوان و برنج دم کشیده به تعداد همه آنهایی که باید باشند  و نیستند.

دوباره حیاط و دستهای مهربانی که به تعداد همه بچه ها کباب به سیخ کشیده و همه سلیقه هارا رعایت کرده. آنهایی که چنجه دوست دارند یا کوبیده .شور میخورند یا بی نمک .

دوباره خانه و سجاده مادر . حواسش به نمازی که میخواند نیست و هنوز گوش به زنگ است . رکعت آخر است و  هنوز کسی در نزده.

دوباره حیاط و برای سومین بار کبابها گرم میشوند . گوشه دیوار چند گربه نشسته اند و باورشان شده که کسی نمی آید و کبابها سهم خودشان است. 

دوباره خانه و سفره هنوز هست و بشقابها و لیوانها . برنج دم کشیده دیگر عطر ندارد .

دوباره حیاط و صدای حزینی که میخواند :

اشک من خودت و نگه دار نیا پایین منو رسوا میکنی تو .........

دوباره خانه و مادری که میگوید کاش مادر نمی شدم.

چقدر تاریک است راههای نرفته ام . چقدر فردا در نظرم گنگ و مبهم شده است .و تصمیم گیری برای فردای نیامده آزارم میدهد. چشمهایم را که میبندم سوزی عجیب وجودم را می گیرد . دلم برای خنده هایش تنگ شده است . نمیدانم خدا را با چه زبانی بخوانم . چه سخت است یاد گرفتن زبان بی زبانی . تن نحیفش گوشه تخت آزارم میدهد . دیگر طاقت شنیدن گر یه هایش را ندارم . صبرم تالانیده . دستهای سرد و بیمارش بی دین وایمانم میکند و نفرین میکنم زمین و زمان و زمانه را . دعایم و دعایش کنید .

خونه آخرین امیده واسه دل خستگی هام

چقدر سخت است دوری از کسی که همه زندگیت برای او باشد . کسی که نفسهایش برایت امکان زندگی میدهد . کسی که آنقدر خوب است که دل دریاییش از همه آدم بدها پر است و تنها میگوید میترا قرار نیست که همه آنطوری که ما میخواهیم باشندو به لبخندی پاسخ میدهد همه بدیها را . هیچگاه از او ننوشته ام .واین عاجز بودنم را از خوبی هایش میرساند و لاغیر ولی امروز دلم برایش تنگ شده آنقدر تنگ که میخواهم بزنم زیر گریه .